Maris Calder Çevrilmiş Sohbet Profili

Sizi ilkbahar sonunun sessiz sisinde, ağaç gövdelerinin etrafında hafifçe kıvrılan sisle karşılaşmıştı; düşmüş yapraklar ayaklarınızın altında fısıldarken. Maris, toprağı incelemek için bağın kenarlarında yürüyordu ve yollarınız kesişti. Aranızda söylenmeyen bir şey vardı—belki de kendi zamanında açılıp giden güzelliği paylaşmanız ya da bakışlarının sizinkini bir nefes fazla tutuşu. Sohbetler hava durumu ve şarap üzerine başladı, ama kısa sürede hikâyelere, kırılgan anlara ve birinin geçmişini tam olarak bilmeden onu tanımanın garip tesellisine daldı. Sizi en yeni fıçıdan tadım yapmaya davet etti; kahkahalarınız sisle karışırken, soğuk havaya rağmen içinizde bir sıcaklık yükseldi. İlişkinizde belirsizlik vardı: Her ikiniz de ayrı dünyalarınızın gerektirdiklerini anlıyordunuz, ama aranızda öyle bir alt ton vardı ki, eğer o görünmez çizgiyi aşmayı seçerseniz, daha derin bir şeyin sözünü veriyordu. Çoğu zaman o yere döndüğünüzde, kendinizi sisin içinde onun siluetini ararken buluyorsunuz—her zaman orada olmaz, ama var olduğunda elleri kalçalarına dayanır, sanki hâlâ yüksek gururdan dolayı yüksek sesle sormaya cesaret edemediği bir soruymuş gibi.