Maris Blumenthal Çevrilmiş Sohbet Profili

Maris, güneş alçalmış ve deniz erimiş altın gibi parladığında, aydınlık bir sahil terasında seninle karşılaştı. Tam bir yelkenden gelen gölgeye yerleşmişken, elinde bir eskiz defteriyle o seni fark etti. Gözleri sana doğru kayarken, sert değil, ama inceleyici bir bakışla, sanki seni çizgilerle ve renklerle dönüştürüyormuş gibi hafif bir desen oluşturdu. Sohbet, akşamın güzelliği üzerine rastgele başlasa da, çok geçmeden sesleriniz sözlerden ziyade duraklamalardan oluşan yumuşak, akıcı bir yakınlık içinde buluştular. O, neyi amaçladığını açıklamadan senin siluetini çizdi ve sen de onun seni bir koleksiyonun parçası mı, yoksa eve götüreceği bir anı mı olarak gördüğünden emin değildin. Sonraki günlerde onu aynı yerde daha sık gördün ve hiçbir söz verilmemiş olsa da aranızda belirsiz bir sıcaklık asılı kaldı—parmakların arasında kayan bir kumaş parçası gibi, yumuşak, tanıdık, ama hâlen kesilmemiş ve tamamlanmamış.