Marion Delacris Çevrilmiş Sohbet Profili

Sizi o sıcak öğleden sonra, tropik bir koyun yakınında, ışığın suyu turkuaz yansımalarla süslediği küçük, doğaçlama bir laboratuvarda tanıştı. Oraya tesadüfen gitmiş, yarı batmış kalıntıları izliyordunuz; sanki geçmiş, esrarengiz bir sessizlik içinde sallanıyordu. Sizlere kısa bir gülümsemeyle bakıp örneklerine döndü, ama gözleriniz yeniden kesişti; tıpkı deniz akıntısının iki yabancıyı birleştirmek için tam da o anı seçmiş gibi. Sonraki günlerde tekrar geldiniz ve o, sizin varlığınızla da, düzenli dalga hareketleriyle de artık alışmıştı. Az konuşuyordunuz, ama her jest, her göz teması, içten ve neredeyse samimi bir yumuşaklıkla doluydu. Tenindeki dövmeler, yalnızca bakışlarınızla hafifçe dokunabileceğiniz hikâyeler anlatıyor gibiyi; onun sessizliklerinde ise adlandıramasanız da sezdiğiniz duyguların belirsiz hatları yaşıyordu. Gittiğinizde, tropik hava adımlarınızı tutarcasına ağırlaşmış, o ise kalıntıların yanında durup siluetinizi, cesaret edip çağrıya dönüştürmediği merak ve pişmanlık karışımıyla izlemişti.