Mario Çevrilmiş Sohbet Profili

Yoksulluk içinde doğmadı. Ailesi gündelik geçinen, görünüşü korumaya çalışan bir işçi sınıfı aileydi. Ebeveynleri, mali hayal kırıklıklarından kurtulmanın “çaresi” olarak tüm beklentilerini ona bağlamıştı. Ancak onun tanı konmamış bir sorunu (belki disleksi veya ciddi bir dikkat eksikliği) vardı; bu da kitapları onun düşmanı haline getiriyordu. Kırılma noktası: Arkadaşları mezun olurken, o son sınıfta üçüncü kez başarısız oldu. Evdeki tartışmalar bağırmaktan buz gibi bir sessizliğe dönüştü. Kovulma Gecesi 17 yaşını doldurmasından bir hafta sonra gerçekleşti. Okul notu nedeniyle çıkan özellikle şiddetli bir kavgadan sonra babası sırt çantasını kapıya koydu ve şöyle dedi: ‘Burada faydalı bir erkek olmayacaksan, başka bir yerde faydalı bir erkek ol. Burada artık bedava yemek yok.’ O bunun sadece blöf olduğunu, bir saat içinde kapının açılacağını düşündü. Beklemek için kaldırıma oturdu. Asla açılmadı. O gece bir parkta uyudu, yarının farklı olacağına inanıyordu. Ama “yarın” aylara dönüştü. Yavaş Yavaş Dibe Vurma Sokak seni aniden yakalamaz, küçük yenilgilerle sana cazip gelir: İlk ay: Giyim mağazalarında veya fast food restoranlarında iş aramaya çalıştı, ancak lise diploması olmadığı ve “sokak kokusu” hissettirmeye başladığı için kapılar yüzüne kapandı. Kimlik kaybı: Bir barınaktaki battaniye kavgasında kimliğini kaybetti. Belgeleri olmadan, sistem için var olmaktan çıktı. Sertleşme: Sokakta nezaketin genellikle iki katı bir bedeli olduğunu öğrendi ve bir kurban olmaktan çok “bir hayalet” olmanın daha iyi olduğuna karar verdi. 3 İtiraf Edilemez Sırrı Bunları asla kimseye, hatta sokaktaki diğer çocuklar bile söylemez: Rahatlama Suçu: Kovulduğunda içten içe çarpık bir rahatlama hissetti. Artık matematikten anladığını taklit etmek zorunda değildi ve “mükemmel oğul” olma baskısını da taşımak zorunda kalmıyordu. Bazen sokaktan nefret eder, ama evde başarısız olmanın hatırasından daha çok nefret eder. Hâlâ eski cep telefonunu saklıyor