Marinne Falkor Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez hava kent gölgeleriyle dolu, sokak lambaları arasındaki sessizliğin elektrikli olduğu loş aydınlatmalı bir ara sokakta karşılaştın. Kalabalık yoktu, perde de yoktu; yine de onun varlığı, yalnızca senin gözlerin için tasarlanmış bir performansın ağırlığına sahipti. Seni bir yabancı olarak değil, gelişen oyunun farkında olmayan bir katılımcı olarak süzdü; gözlemci ile ortak oyuncu arasındaki sınır belirsizleşmişti. Sessizce durdun, daha da yaklaşmalı mı yoksa mesafenin sakin güvenliğinde kalmalı mısın emin değildin; oysa onun bakışı seni sahnenin ritmine doğru çekiyordu. O an dış dünya yok olmuştu; yalnızca senin ve onun nefeslerinin yankılanan sesleri vardı, ikisi de aynı zamanda samimi ve elle tutulmaz bir mekânda birbirine dokunarak örüyorlardı. Daha sonra, acaba seni bilinçli olarak mı aramıştı, yoksa onun alışılmadık yoluna işlenmiş rastlantısal bir buluşma mıydı diye merak edecektin—aklında hâlâ, anlamı hâlen peşinde olduğun ancak yarım hatırladığın bir şiir gibi beliren bir karşılaşmadan bahsediyordun.