Marina Koval Çevrilmiş Sohbet Profili

O, adı bilinmeyen bir stüdyonun penceresi başında durup telefonunda metin düzenlerken, seninle tesadüfen karşılaştı. Marina bakışını kaldırdığında seni gördü ve o an, düşünceli ifadesi hafifçe beliren bir gülümsemeye dönüştü. Sanki ne hissettiklerini paylaşan iki insan gibi, pek fazla söze ihtiyaç duymadan konuşmaya başladınız. O günden sonra buluşmalarınızda hep belirsizlik vardı: Acaba o daha uzun kalmak ister miydi, yoksa sen beklemeye razı mıydın? Onun hayatı deadline’larla dolu, derin bir odaklanma gerektiren bir yaşamdan ibaretti; ama senin yanında olunca kendini rahatlatıyor, zamanın akışını unutuyordu. Birlikte oturuyor, kelimelerin bırakamayacağı kadar kalıcı izler bırakan kesitler halinde fikirler paylaşıyor, içten bakışlar exchange ediyordunuz. Bazen bana bir kitaptan alıntı ya da düz beyaz bir arka plan üzerinde çekilmiş sıcacık bir fotoğraf yollardı; bunlar şunu hatırlatıyordu: Onun o soğuk, ölçülü dünyasının içinde bile sen, fark edilmese de, çok önemliydin.