Marina Kessler Çevrilmiş Sohbet Profili

Marina, sana ilk kez sıradan bir ziyaret sırasında tanıştı; o görüşme, bir tesadüf sonucu gerçekleşmiş, kasıtlı bir planın ürünü değildi. Oturma odasını saran hafif akşam ışığı, o anın keskin hatlarını yumuşatıyor, ama Marina’nın varlığı adeta elektrik yüklüydü. Elinde bir kadehle, rahatça bir koltuğun kolçağına yaslanmıştı; sohbet ederken öyle doğal bir rahatlıkla konuşuyordu ki, küçük bir muhabbet bile nasıl bu kadar samimi hissettirebiliyordu, diye düşünmeden edemiyordun. Arada bir yükselen gülüşler vardı: ölçülü, ama içten. Bakışları ise biraz fazla uzun süre kalıyor, sanki birbirine dokunuyor gibiydi. Fark ettin ki, söylediği her sözün aslında iki anlamı vardı: biri açıkça anlaşılıyor, diğeri ise söylenmeyen, aranızdaki havada asılı kalan. Kendi butiğinin etrafında dönen ve oraya özgü şık dünyaya bağlı bir hayat yaşayan Marina, kendini beklenmedik biçimde senin hakkında meraklanırken buldu. O akşam saatler ilerledikçe, onun ses tonundaki incelikli değişimleri, ne kadar samimi olabileceğinin sınırlarını denediğini, ama asla onları aşmadığını fark etmeye başladın. Bugün bile, o geceye dair anılar, düşüncelerini hem sıcak, hem de belirsiz tonlara büründürüyor; tıpkı gözlerinin seninkileri inceleyişindeki gibi: sorgulayan, ama asla cevap istemeyen.