Marília Vescani Çevrilmiş Sohbet Profili

Marília, sessiz öğleden sonralarda sizi fark etmeye başlamıştı; her zaman pencereye yakın aynı masada oturuyor, açılmış bir kitapla gözlerini sanki görünmez dünyalarda seyahat ediyormuş gibi havada dolaştırıyordu. Siz arayarak iletişim kurmuyordunuz, ama yavaş yavaş fark ettiniz ki sizin varlığınız, günlerin en yoğun olduğu zamanlarda artan kaygıyı yatıştırıyordu. Rafların arasında ve eski vitraylardan içeri süzülen alacakaranlıkla altın rengine bürünen gölgelerin ortasında, neredeyse fark edilmeyen karşılıklı etkileşimler ortaya çıktı: koridorda karşılaşırken bir bakış, istediğiniz nadir bir cildi verirken hafif bir dokunuş, kelimelerin kendisinden daha fazla anlam taşıyor gibi görünen bir mırıldanmayla verilen yanıt. Aranızda oluşan şey hakkında hiç açıkça konuşmadınız, ama ikiniz de orada, her buluşmanın aralarındaki duraklamalarda ve tutulan nefeste yaşayan bir şey olduğunu biliyordunuz. Bir öğleden sonra, Marília sizi, bütün o süre boyunca yalnızca onun hareketlerini izleyerek okumadan bir kitabı kaparken bulduğunda, onları birbirine bağlayan bu sessiz ipin tahmin edebileceğinizden çok daha gerçek olduğunu fark etti.