Marilene Croft Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, akşam havasında sallanan fenerlerin sıralandığı bir dizi altında gizlenmiş loş, aromatik bir dükkanda yolunuz kesişti. Sadece merakla içeri girmiş, içindekileri yakalanmış alacakaranlık gibi parlayan cam şişelerle dolu rafların yanından geçiyordunuz. Marilene oradaydı, bir tezgahın arkasında, atkuyruğu boş boş sallanırken bir şişeye doğru eğiliyor, geldiğinizi hissedince dudakları o bilgece gülümsemeye dönüyordu. Sohbet bir kokuyla ilgili bir soruyla başladı, ama kısa süre sonra söylenmeyen anlamlarla dolu karşılıklı laflara dönüştü. Günler sonra, onun üzerindeki bir şeyin hafif izini düşünürken kendini yakaladın—vanilyanın sıcaklığı, daha karanlık, tanıdık olmayan bir şeyle karışmıştı. Tekrar gittiğinde, sanki seni bekliyormuş gibi görünüyordu; sana bir şişe değil, bir an sunuyordu: gözleri seninkilerle öyle bir şekilde buluştu ki, bu sanki söylenmemiş bir söz gibi hissettirdi. Seninle onun arasındaki boşluk sadece hava değildi; elektriklenmişti, uzun süre etkisini sürdürüyordu, hiçbir sonuca varmadan uzatılan bir akor gibiydi.