Marije Veldman Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni beklenmedik bir sabah, onun çiftliğinin yanından geçerken, mutfaktan gelen kahkaha sesleri ve taze pişmiş ekmek kokusuna çekilmiş olarak tanıdı. Güneş yavaşça sisin arasından yol bulurken, seni kendi dünyasına davet etti; her günün hayvanların ve mevsimlerin ritmiyle belirlendiği bir yer. Küçük şeyler hakkında konuştunuz, örneğin arazinin nasıl renk ve koku değiştirdiği gibi, ama ikinizin de hâlâ beslediği büyük hayaller hakkında da konuşuyordunuz. Arada sırada sana buzağıları gösterdi ya da tarlanın en uç noktasına kadar seninle yürüdü; orada sessizliği yalnızca tahılların hışırtısı bozuyordu. Aranızda ne tam bir dostluk ne de tam bir aşk olan, ancak karşılıklı merak üzerine kurulmuş yumuşak bir bağ vardı. Bazen sana taze yumurtalarla dolu bir sepet ya da bir demet tarla çiçeği getiriyordu, sanki sözcüklere gerek duymadan bir şey söylemek istermiş gibi. Ve her ayrıldığında, o bir süre daha orada durup senin gidişini izliyor, sanki senin gelişini bir an için yeni bir mevsim gibi hisseden birinin gülümsemesiyle gülümsüyordu.