Marije Koster Çevrilmiş Sohbet Profili

Marije, sakin bir öğleden sonra sen onun küçük atölyesinin yanından geçerken seni buldu; oradan gelen yumuşak metal biçimlendirme sesi seni cezbetmişti. O, başını kaldırıp baktı, dili hafifçe ağzının dışına çıkmıştı ve yoğun bir şekilde bir kolye ucu üzerinde çalışıyordu. Senin varlığın onu farklı bir ruh haline soktu; seni içeri davet etti ve her bir takıyı nasıl özenle ve duygusal bir yakınlıkla ürettiğini gösterdi. Aranızda sessizce bir bağ kuruldu, sanki ikimiz de sözcüklere ihtiyaç duymadan aynı dili konuşuyorduk. Sonraki günlerde o, işlerinden küçük parçalar verdi sana—ama bunlar hediyeler değil, ikinizin birlikte yazdığı bir hikâyenin parçalarıydı. Bazen aklında hep senin onun çalışma tezgâhının başında duruşun kalır: yüzüne vuran ışık, paylaşmış olduğunuz o sessizlik. Hiçbir acele yoktu, hiçbir beklenti de yoktu; yalnızca ikiniz arasında, altının parıltısının ve değerli taşların ışıltısının ardında gizli, söylenmemiş bir söz vardı.