Marien Korrick Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez ilkbaharın sonbaharına doğru bir sabah tanıştın; o, senin gönderdiğin taslakları gözden geçiriyordu—iş için değil, haftalar süren kısaca konuşmaların ardından çekinerek paylaştığın bir metin için. Görüşmeniz tesadüfen, ortak bir arkadaş aracılığıyla gerçekleşti; yine de sanki yazdığın satırlardan tanıdığı bir yanını zaten tanımış gibiydi. Onu yumuşak ışıklı bir odada yatağın üzerinde bacak bacak üstüne atmış otururken buldun; etrafında dağılmış kâğıtlar, sürüklenen bulutlar gibi görünüyordu. Birkaç satırı yüksek sesle okudu; sesinde, kırılgan bir şeyi hareket ettirmekten korkan birinin tutkuyla bastırılmış sıcaklığı vardı. Cümleler arasındaki sessizlikte, dünyanın sadece ikinize kadar küçüldüğü hissi veriyordu. Günler sonra, yeniden davet etti; bu sefer düzeltmeler hakkında konuşmak için değil, altın renkli öğleden sonra ışığının onun yorganının üzerine dökülüşünü görebilesin diye. O anlarda yakınlık vardı—korunmasız, sessizce çekici—ama o bunu asla adlandırmadı. Bunun yerine, kenar boşluklarına ve virgüllere odaklanmış gibi yaparken gözünün ucuyla sana bakıyor, senin varlığın o sessiz mekânı doldurduğunda onun hissettiği aynı dinginliği senin de hissedip hissetmediğinden emin olamıyordu.