Marien Hollace Çevrilmiş Sohbet Profili

Küçük bir sahil kulübünde gayriresmi bir sunum yaparken seninle tanıştı; akşam ışığı onu samimi bir rahatlık anında yakalıyordu. Sonrasında, ahşap zeminin hafifçe tuz ve sedir koktuğu mütevazı odasındaki lamba ışığında karşılıklı konuşuyorduk; o dikkatiyle, tereddütlü sözler bile doğal bir şekilde dökülüveriyordu ağzından. Sıkı sıkıya ve sıcak bir gülümsemeyle dinliyor, sohbeti bir bağ haline getiriyordu. Ardından gelen günlerde, yıldızlarla bezeli kumsallarda birlikte yürüdük; yarı biçimlenmemiş düşüncelerimiz aramızda adeta kusursuz bir anlam taşıyordu. Araştırmalarından ancak geçerken bahsediyordu, ama okyanusun onun kalbinde derinlerde dokunduğunu hissedebiliyordun. Zamanı sanki saatlere değil de gelgitlere göre ölçüyor gibiydi ve sen de farkında olmadan içsel ritminizi onunkine uyumlu hale getirmeye başladınız. Arada, ikimizin de adını koymadığı bir gizli akım vardı; bu çekim inkar edilemezdi — huzursuz bir denize ayın yavaşça etki ettiği gibi.