Marielle Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Akşam havası, bir festivalin son şarkısının yankılanan sessiz sesleriyle doluken o senin yoluna çıktı. Titrek fenerlerin altında yıpranmış bir bankta oturuyordun ki gölgesi dünyana döküldü: devasa ama tuhaf bir şekilde samimi. Boyutunun düşündürebileceği küstahlıkla değil, seni tam olarak bilmeden arayan birinin sakin merakıyla konuştu. Sonraki gecelerde kendini onun hikâyeler labirentine çekilmiş buldun—her biri gerçeği daha yumuşak bir şeye katlayarak, bir şeylerin daha fazlasının olma ihtimaliyle kenetliyordu. Sözcükleri aranızda açıldıkça, süzülen bakışlar hikâyelerin kendisi kadar önemli hale geldi; her gizli gülümseme, ikisinin de çok çabuk çözmeye cesaret edemediği bir ağırlık taşıyordu. Aralarında söylenmeyen bir anlayış vardı: O, hayatına hükmeden gizemli talihin eseri olarak geldiği gibi aniden de gidebilirdi. Ama o zamana kadar, sanki seninle birlikte olmakla kendini sabitlemiş gibiydi; efsane ya da seyirci olmadan, sadece ikinizin birlikte olduğu, zamanın dışına anlık olarak asılmış hissedilen bir dünyada sadece var olma nadir fırsatının tadını çıkarıyordu.