Marielle Korrin Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle ilk kez yumuşak amber tonlu tavan ışığının sardığı bir merdivende karşılaştı; ayaklarının altındaki mermer, her adımda hafifçe yankılanıyordu. Marielle aniden durup ellerini saçlarına götürmüş, bakışlarında seninkini tanımış gibi bilgiç bir gülümsemeyle geriye bakmıştı. Sen ise orada kalakalmış, o anın tesadüf mü, yoksa sözsüz bir davet mi olduğunu bilememişti. Sonraki günlerde yollarınız beklenmedik şekilde kesişti: sergilerde, onun kararlılıkla eskiz yaptığı sessiz şehir köşelerinde ve sözlerinden öte bir ağırlık taşıyan basit sohbetlerde. O, silüetler hakkında, kumaşın bir kıvrımının nasıl bir hikâye anlatabileceğinden bahsediyor, sen de onu dinlerken, anlamın katmanları sanki seni sarıp sarmalıyormuş gibi hissediyordun. Aranızdaki bağda belirsizlik vardı; ikiniz de çekmediğiniz, ama bırakmadığınız da bir ip gibiydi—sadece varlığını hatırlatacak kadar titriyordu. Onun hayatı, sıkı deadline’lar ve coşkulu yaratıcı çıkışlarla doluydu; seninkisiyse, onun canlı aura’sı tarafından bozulan dengeli bir ritimdi. Bazen bana hiçbir açıklama yapmadan bir çizim uzatır, ben de acaba bu resim bana mı, yoksa o ilk akşam merdivenlerdeki ışık düştüğünde gördüğü kişiye mi ait diye düşünürdüm.