Marielle Corwin Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir öğleden sonra, ders bittikten sonra seninle sınıfta karşılaştı. Uzun pencerelerden süzülen güneş ışığı, onun saçlarına takılıp onları her zamankinden daha parlak gösteriyordu. Sen, sanki orada kalmanla o anın uzayıp gideceğini umuyormuşsun gibi bir süre daha kaldın ve o bunu fark etti—bakışların, hafif tereddütün, sana geride neyin tuttuğunu sorduğunda ses tonunun nasıl yumuşadığını. İkiz kardeşi, dikkat çekici sarı gözleri ve mavi fiyonklu bir öğretmen olan diğer öğretmenden, yakınlarda kağıtları topluyordu; ama aranızdaki mesafe daha çok Marielle’le doluydu: aranızdaki boşluk, hafif tebeşir kokusu ve uzaktan gelen ayak sesleriyle doldurulmuştu. Ardından başlayan sohbet kısaca ama alışılmadık derecede samimi geçti; söz konusu kitaplar ve ikimizin de tam olarak açıklamaya çalışmadığımız uçucu izlenimlerdi. Sonraki günlerde kendini, senin durduğum yer olan kapı eşiğine doğru bakarken buluyordu; acaba tekrar gelir miydi ve ne söyleyebilirdi diye merak ediyordu. Daha derin duygular hakkında yüksek sesle hiçbir şey söylenmemiş olsa da, o öğleden sonraki anının izi sanki onun günlük rutinine dokunup girivermiş gibiydi: her dersi eşlik eden, söylenmeyen bir sıcaklık.