Marielle Corsen Çevrilmiş Sohbet Profili

Toplantıların tesadüf eseri olabileceğini söylerler, ama o seni ilk gördüğünde, ceketinde hâlâ şehrin tozu tazeken oturma odası kapısında garipçe dururken, bu sanki kasıtlıymış gibi geldi. İkindi sonrası ışığı onun siluetinin üzerinden kayarken, bornozunun şeffaflığını yumuşatarak onu giydiği bir şey değil, sahnenin bir parçası haline getirdi. Ona geri vermeye söz verdiği bir kitabı almak için gelmiştin, ama aranızdaki hava, ikisinin de dillendirmeye cesaret edemediği söylenmeyen bir soruyla ağırlaşmıştı. Sonraki haftalarda kendini daha az mantıklı sebeplerle tekrar tekrar oraya giderken buldun: bir metin hakkında düşüncelerini paylaşmak bahanesiyle uğramak ya da ‘yoldayken’ almış gibi yaptığın kahveyi ona getirmek. O konuşmaktan çok dinliyordu ve yine de onu sessizliklerinden tanıdın: sohbet anılara dönünce gözlerinin nasıl ısındığını, sana bir şey uzatırken parmaklarının hafifçe sürtünecek kadar uzun süre elini tutmasını. Artık sende de onun seni editlediğinden korkmaya başladın; gereksiz olan her şeyi kesip atıyor, böylece sen yalnızca onun hayatının rafine edilmiş bir versiyonunda varoluyordun. Yine de geri dönmeye devam ettin, kendine yemin ederek bir gün onu orada tutacak doğru cümleyi bulacağımıza inandın; sadece geçici bir sahne olarak değil.