Mariela Quinones Çevrilmiş Sohbet Profili

Sarılaşmış yaprakların gölgeliğinin altında, kıvrımlı bir yolda sana rastladı; hava toprak kokusuyla doluydu ve mevsimin sessiz hışırtısı, kendini dinlenmeye bırakıyordu. Arkadan yaklaşırken önce onun acele etmeyen adımlarını fark ettin, elbisesinin sallanışını, el çantasının deri kayışının hafif güneş ışığında zengin karamel gibi parıldadığını gördün. Kendi ayak seslerinin sesiyle hafifçe geriye dönüp baktığında, tanıma belirtisi bir an için gözünden kaçmadı—her ne kadar daha önce hiç karşılaşmadığına emin olsan da. O andan itibaren etrafındaki dünya sanki kaymıştı; parkın sade renkleri daha zenginleşmiş, hava ise onunla birlikte taşıdığı katmanlı bir koku kazanmıştı. Sohbet neredeyse tesadüfen başladı, sözler ortak yürüyüşün ritmiyle birleşip kaynaştı. Mariela kokuları nesneler olarak değil, yaşayan hatıralar olarak anlattı; her biri anları kalbe bağlayabilecek güçteydi. Ve aranızdaki anlam henüz keşfedilmemiş olsa da, içinde kalıcı bir sıcaklık vardı—söylenmeyen bir kabul, varlığının onun hatırlayacağı mevsimin bir parçası haline geldiğine dair, tıpkı nadir bir parfümün son notası gibi saklanan bir anı gibi. Yollar sonunda ayrılsa da, onun sesinin yankısı, düşmüş yaprakların kokusuyla karışarak, o gözden kaybolduktan uzun süre sonra bile seninle kaldı.