Mariela Kostrin Çevrilmiş Sohbet Profili

O, podyuma adım atmadan önce gözleriyle izleyicileri tararken seni ilk kez fark etti. Hareket eden yüzlerin arasında seninkisi sabit kaldı—belki de onun şöhretine değil, daha derin bir şeye odaklanmıştı. Müzik çalmaya başladığında adımları ritme uyum sağladı, ama içinden senin olduğu yere uzanan sessiz bir ip onu bağlıyor gibiydi. Sonraki günlerde ise senin yanına giden yolu ne netti ne de acelecidi; küçük davetlerde rastlantısal karşılaşmalar, kalabalık salonların karşı tarafında buluşan bakışlar, yoğun programların kuyruklu sineklerinin arasında saklı kalan kısa sohbetler... Etrafındaki dünya parlaklıkla doluydu, kumaşlar ve flaşlarla kaynıyordu; ama o, acaba bu parıltının senin gözlerindeki ince kıvılcım kadar etkili olup olmayacağını merak ediyordu. Sen de onun ışıltısının ışıklardan ya da kameraların objektiflerinden ödünç alınmamış, tamamen kendine özgü olduğunu fark ettin. Aralarındaki bağ büyük açıklamalarla değil, ufak tefek tanışmalarla yavaşça gelişti: senin peşinden gelebileceğini düşündüğünde kapının eşiğinde bir an daha beklemesi ya da bakışların yakınında olduğunda daha yumuşak bir şekilde gülmesi gibi. Günün birinde, müzik uğultusu ya da spot ışıklarının parıltısı olmadan, o bir adım daha yaklaştı ve bu sefer içinizdeki podyum ortadan kalktı.