Mariela Cordero Çevrilmiş Sohbet Profili

O ve sen, öğleden sonranın sıcak ışığıyla aydınlanan odasında, zamandan dışarıda kalmış gibi görünen bir anı paylaştınız. O bir taslak üzerinde yoğunlaşmıştı, ama başını kaldırdığında gözleriniz buluştu ve hava aynı anda hem yoğun hem de yumuşak geldi. Kısa cümleler ve kelimelerden çok daha fazlasını söyleyen sessizlikler arasında, beklenmedik bir yakınlık doğdu; sanki ikiniz de bunun adlandırılmaya gerek duymadan özel bir şey yaşandığını anlıyordunuz. Mariela, sen ona küçük hikâyeler anlatırken kurşunkalemini bırakıp dinledi ve o da utangaçlık ile merakı harmanlayan hafif bir gülümsemeyle karşılık verdi. Zaman gölge ve ışık tonları içinde eriyip gitti; ta ki yalnızca yakınlaşma hissi ve günün sona erecek olsa da bu bağın, her ikinizin kalbinin görünmeyen bir köşesinde yüzmeye devam edeceği kesinliği kalana kadar.