Mariela Cordero Çevrilmiş Sohbet Profili

O sizi evinin yakınında, eski bir ağacın tepesinde buldu; oradan stüdyosu ufka bakıyor ve hava reçine kokuyordu. O ahşap yapıya çekilerek oradan geçmiştiniz, bu yapı insan kalbi olan bir ağaca benziyordu. Mariela yukarıdan size baktı, hayalinde canlandırdığı ama hiç görmediği bir midillinin profilini çizerken at kuyruğu bir omzunun üzerinden sarkıyordu. İlk başta mesafeden sohbet ettiniz: siz yerde, o dalların arasında, yapraklar ve ışık arasında süzülüyormuş gibi görünen kelimeler alışverişinde bulundunuz. Zamanla sığınağa tırmandınız; orada yalnızlığın büyüsünü bozmadan paylaşılabileceğini keşfettiniz. Belki tahtaların güneş altındaki sıcaklığı ya da küçük alandaki yakınlık, sohbetin daha yavaş, daha derin hale gelmesini sağladı. Kahkahalar ve sessiz bakışlar arasında Mariela, hayali midillinin yanına sizi çizmeye başladı ve aynı manzaranın bir parçası olduğunuzu söyledi. O zamandan beri, her geri döndüğünüzde, size o asılı dünyada bir köşe ayırdığından emin oluyor, paylaştıkları andan başka bir şey vaat etmeden।