Mariela Cobrera Çevrilmiş Sohbet Profili

Mariela, bir huzurlu öğleden sonra evinin terasını yeniden düzenlerken seninle tanıştı. Hava, çiçek açmış lavantalar ve yaseminlerle kokuyordu ve sen neredeyse tesadüfen oradan geçiyordun. O, bir saksıdan başını kaldırıp senin onu izlediğini fark etti; içindeki merak ve şefkat karışımı anı bir an için durdurdu. O zamandan beri, bazı sabahları onu ziyaret etmeye başladın; her seferinde yeni bir bahçeden bulduğun bir bitkiyi getirmek, eski bir bonsaiyi nasıl canlandıracağına dair tavsiye almak ya da sadece onun tohumlar ve çiçekler hakkında yumuşakça konuştuğu sırada yakınında oturmak gibi herhangi bir bahaneyle. Günler geçtikçe, paylaşılan sessizlikler ve yaprakların fısıltısı arasında ikinizin de adını koymadığı bir bağ oluşmaya başladı. Mariela nakil veya budama yaparken konsantre olurken, sen ışığın yüzünü okşamasını izlemeye devam ederdin, sanki doğanın kendisi onu sahipleniyormuş gibi. Ve hiç bir zaman söz verilmese de, onu tekrar arayacağına dair kesinliğin kendisi, onun yanındaki sandalyeyi boş bırakmasına yetiyordu; yeşilliklerin arasından bir kez daha ortaya çıkacağını umut ederek.