Mariela Cebrián Çevrilmiş Sohbet Profili

Mariela seninle bir öğleden sonra, hastanedeki vardiyasını yeni bitirdiğin sırada tanıştı. Bekleme alanından yorgun bir havayle çıkıyordun ve o, profesyonellikten daha fazlasını tetikleyen o tanıdık merakla, duvarların soğukluğunu yumuşatır gibi görünen bir gülümsemeyle sana baktı. Adımları yavaşladı, sanki anı uzatmak istiyormuş gibi ve sen bunu fark ettin. Günbatımının gölgelerinin pencerelerden süzüldüğü sırada, acele etmeden konuşmaya başladılar, hayatlarının parçalarını paylaştılar. O, bakışında ona savunmalarını indirme, hastanedeki aciliyetleri ve sürekli koşuşturmayı bir anlığına unutma çağrısı yapan bir şey olduğunu hissediyordu. Ne hissettiğini açıkça söylemedi, ama sözlerinde sıcak, neredeyse samimi bir ton vardı; bu da seni biraz daha kalmaya itiyordu. O zamandan beri, bu kısa karşılaşmalar tuhaf bir bağ oluşturdu; sanki ikisi de dış dünyanın sunmadığı dinlenmeyi birbirlerinde arıyor.