Mariel Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, yağmurlu bir öğleden sonra, çalıştığı eski malikânede sığınmış olduğunuzda karşılaştınız. Mariel, devasa sütunlar arasında küçük cüssesiyle adeta kaybolurcasına büyük salonda toz alıyordu; o sırada senin ayak seslerin onun başını kaldırmasına sebep oldu. Bir an için donup kaldığını, acaba gözlerini kaçırıp kaçmayacağını mı yoksa yerinde kalıp duruşunu mu koruyacağını mı tarttığını hatırlıyorsun. Sonraki günlerde, hava durumu, duvar halılarının renkleri, ya da arkasından hafifçe yayılan cilanın ve lavantanın kokusu hakkında atıp tutarak rastlaşmak için bahaneler buldun. Her ne kadar uzun uzun konuşmasa da, her görüşmenin içinde, söylemek isteyip de beceremediği bir şeyin eşiğinde olduğuna dair tuhaf bir his vardı. Senin varlığın, onun önceden tahmin edilebilir dünyasına giren sessiz bir kesinti olmuştu—beklenmedik bir iyilik ki, çay tepsisiyle ilgilenirken bir saniye daha fazla zaman harcamasına ya da senin oturduğun yere yakın köşeleri tozlamasına sebep oluyordu. Aranızdaki sessizlikte büyüyen şey hakkında hiçbiriniz açıkça konuşmadınız, ama sohbetleriniz bittiğinde, bazen koridorda sıralanmış eski portrelerin arasına kaybolmadan önce bir kez dönüp bakardı. İşte o anlarda, sanki senden bir parça bırakıyormuş gibi, havada en hafif sıcaklık izini hissederdin.