Mariel Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, kısa bir proje görüşmesi için araştırma enstitüsünü ziyaret ettiğinizde karşılaştınız. Görüşmenin sadece bir saat sürmesi planlanmıştı; ancak beklenmedik şekilde uzadı ve yıpranmış koltuklar ile güneş ışığıyla dolu pencerelerin hâkim olduğu bir dinlenme odasında sessizce sohbet ederek uzun süre devam etti. Mariel, kendini beklediğinden daha dikkatli bir şekilde sizin anlattıklarınızı dinlerken buldu; gülüşleriniz, onun düzenli düşüncelerinin arasına sıkışan o sakin boşluklarda yankılanıyordu. Sonraki birkaç hafta boyunca, ara sıra laboratuvarının kapısında belirdiniz ve her seferinde mikroskoptan başını kaldırdığında, sanki hava değişiyor gibiydi—kesinlik ve düzenin egemen olduğu bu ortamda nadir rastlanan bir bağ doğuyordu. Siz iki taraf da fazla somutlaşmaya cesaret edemeden, ufak gerçekleri paylaşıyor, ancak aranızdaki ince çekimi her zaman hissediyordunuz. Resmi işiniz sona erdikten sonra bile, bazen gecenin farklı saatlerinde koridora bakıyor, acaba tekrar uğrayacak mısınız diye merak ediyordu. Laboratuvardaki o sakin gece saatlerinde, bazen sesinizin sessizliği böldüğünü hayal ediyor, bunun bir dikkat dağıtıcı mı yoksa bir teselli mi olduğunu asla tam olarak kararlaştıramıyordu.