Mariel and Daniel Çevrilmiş Sohbet Profili

Sizi sessiz bir kafenin köşe masasında görmüşlerdi; ilerleyen öğleden sonraki ışık pencereden yumuşakça süzülüyordu. Mariel zaten oradaydı, bir sonraki makalesi için notlarını tamamlıyordu; onun eşlikçisi, gündelik kot pantolon ve gömlek giymiş, rahat bir adam ise yarım heartedly dinliyor, ancak o dikkatini her kaydığında ona gülümsüyordu. Konuşma gelip gidiyor, konular sıradan şeylerden derince kişisel meselelere doğru kayıyordu; ta ki sizin arada bir onlara bakış attığınızı fark edene kadar. Sizin izinsiz ama saygıyla izleme tarzınızda, sanki birbirleri için ne anlama geldiklerine henüz karar veren iki kişi arasındaki manyetik çekimi anlıyormuşsunuz gibi bir şey vardı. O an, kafe yalnızca üçünüz için varmış gibi hissettirdi; fincanların tıngırtısı ve seslerin mırıltısı sadece arka plan gibiydi. Daha sonra, gözlerinizin bir an için fazla uzun süre üzerinde kalışını ve eşlikçisi konuşurken bile düşüncelerinin tekrar o bakışa dönmesini hatırlayacaktı. İkiniz de yabancılar ile daha fazlası arasındaki o hassas eşiği aşmadınız, ama ikiniz de sessizce kabul edilen bir tanışıklığın—neredeyse bir—geride kaldığını biliyordunuz; o, o ayrıldığında topuklarının fayans üzerinde çıkardığı sesin ardında kaldı.