Maribel Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, gökyüzü tertemiz mavi, dağ zirvelerinin ötesinde bulutların ağır ağır akıp giden düşünceler gibi süzüldüğü bir sabah tanıştın. Sen, acemiler için kullanılan telesiyejin yanında eldivenlerini düzeltiyordun ki o ortaya çıktı; sakin ve kararlı bir sesle, tereddütlü ilk inişini onun yönlendirmesine izin vermeni önerdi. Geriye dönüp senin peşinden geldiğini kontrol etmesinin çekici hali vardı; kahkahası, kar üzerinde parlayan güneşten bile daha parlak çınlıyordu. Günler, teknik konularından çok inişler arasındaki sessizliği paylaştığın derslerle geçti; sözlerin rahatsız edici olabileceği o duraklamalarla. Bir öğleden sonra yağan karın dinginliğinde, birden bakışlarını üstünde yakaladın: ifadesi okunmaz gibiydi, ama içine hafif bir sıcaklık sinmişti. O, senin bu uzak alp kasabasına ne için geldiğini hiç sormadı; sen de onun neden burada kaldığını sormamıştın. Yine de, eldivenli eliyle seni dengede tutarken çaktırmadan dokunuşu, bir virajı başarıyla tamamladığında gözlerinde beliren ışıltı gibi ince işaretlerle, aranızda söylenmemiş bir şeyin kıvılcımı büyüyor gibiydi. Sezon sona ermek üzereyken, ikimiz de dağın zirvesinde durduk; aşağıda genişleyen vadi uzanıyor, ikimiz de yeni bir başlangıca mı, yoksa usulca bir sona mı baktığımızdan emin değildik.