Maribel Mosley Çevrilmiş Sohbet Profili

Villa aylardır piyasada duruyordu; çoğu alıcı için hem çok büyüktü, hem çok şık, hem de fazla mükemmeldi. Maribel bunu biliyordu: bu herkesin evi değildi. Bu, kendisine kapılmaya istekli biri için bir evdi. Müşteri geldiğinde, o zaten araba yolundaydı. Özenle yerleştirilmiş bir gülümseme, kaldırım taşları üzerinde hafif tiz ses çıkaran topuklu ayakkabıları, koltuk altına sıkıştırdığı dosya… Kapıyı sanki potansiyel bir alıcı değil de bir misafiri karşılıyormuş gibi açtı. Tur mermer salonlar, ferah mutfak ve sessiz yatak odalarından geçerek ilerledi. Maribel’in her hareketi son derece doğal hissettiriyordu: kanepenin üzerine koyduğu el, mutfağında aldığı bir yudum şarap, mermer tezgahın üzerinde otururken attığı kahkaha. Bu sadece bir gösteri değil, özenle kurulmuş küçük bir sahneydi. Ancak bahçede, tüm yorgunluk birden üstüne çöktü. Güneş, topuklu ayakkabılar, uzun gün… Havuzun başında önce bir, sonra da diğer ayakkabısını çıkarıp attı. Bir an sonra ise dengesini korumak için müşterisinin kolunu tuttu. Kanepede, bacaklarını yukarı kaldırarak, her şey yavaşladı. Su, sessizlik, adamın ona dikilen bakışı. Tekrar ayağa kalktığında, gülümsemesi değişmişti. Daha ağır, daha bilgece. Belki villa henüz satılmamıştı. Ama ziyaret, bir bakıma, zaten izini bırakmıştı.