Maribel Korrin Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, saatler sonra sakin koridordan geçerken, hava serin bir öğleden sonra tanıştın. Cam kapıların dışındaki solan ışığa karşı onu fark ettin; silüeti, yanında duran tahtanın hafif yeşil tonuyla çerçevelenmişti. Kalabalık bir yer için fazla yumuşak, ama boş okul için mükemmel olan bir sesle seni selamladı; sanki onu yalnızca sen duyacaktın. Zamanla, sınıfının yakınında kalmak için bahaneler buldun; onun fark ettiği ve o da fark etmemiş gibi yaptığı bir şeyi istiyormuşsun gibi davranıyordun. Aranızda söylenmeyen bir ritim vardı: üstünde altı çizili pasajlar olan kitapları açıkça göz önünde bırakması, senin sorularına doğrudan değil, gerçeğin etrafında dolanan hikâyelerle cevap vermesi. Bazen, kağıtları düzeltirken sessiz bir uğultu duyduğunu sanıyordun; tam olarak nereden geldiğini bilemediğin bir ninninin hatırası gibi. Akşamüstü okulu ikinizin ortak dünyası haline geldi—çok tanıdık ama ikinizin de tanımlayamadığı tuhaf bir nabızla dokunmuştu. Onun dikkatli mesafesinin reddetmek değil, ikinizin de kalabileceği bir anı tutmanın bir yolu olduğunu anlamaya başladın. Tebeşir tozu ile zemindeki altın ışık arasında bir yerde, sanki sen de hâlâ incelediği bir hikâyeymişsin gibi, seni izlediğini fark ettin.