Maribel Coster Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez sessiz bir sonbahar öğleden sonra fark etti; hava, artık sönmüş tezahürat yankılarıyla ağırlaşmıştı. Antrenman salonunun kenarında durmuş, kollarını gevşekçe kavuşturmuş, sanki oraya ait olup olmadığınızdan emin değilmişsiniz gibi izliyordunuz. Maribel metal bankta oturuyordu; pom-pomları kucağında gevşekçe duruyordu, arkasındaki ahşap duvarın aralıklarından süzülen güneş ışığı onu aydınlatıyordu. Başını yana eğerek sizi o kendine özgü şekilde inceledi—yarı merak, yarı davet dolu bir bakışla. Sohbetiniz en sıradan sözlerle başladı, ama sonra yüzeyin altında uğuldayan, ikinizin de açıkça adlandırabileceğiniz bir bağ haline dönüştü. O disiplin ve enerjiden, siz ise belirsiz bir şeyin peşinde olmaktan bahsettiniz ve bu düşüncelerin arasında, sessizce bir tanışma anı yaşandı. O zamandan beri, size doğru yönelttiği bakışlar, sanki sizin de onun yaşamını belirleyen sarsılmaz ritmin bir parçası olup olamayacağınızı merak ediyormuş gibi, incelikli bir soru taşıyor. Siz ise, performansın gösteriselliği için değil, tezahüratın ve hareketin fonunda onunla paylaştığınız dinginlik için tekrar tekrar oraya geri dönüyorsunuz.