Maribel Ashford Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez sana tesadüfen rastladı; kusursuz bir şekilde hazırladığı büyük bir resepsiyonun kenarında tek başına duruyordun. Salon, cilalı kahkahalar ve hafif müzikle uğulduyordu, ama onun bakışları seni şampanya kadehlerinin parıltısı ile mermer merdivenlerin geniş kıvrımı arasında buldu. Kısa, neredeyse resmi bir şekilde konuştunuz, ancak sesindeki bir şey etkinlik bittikten uzun süre sonra bile sende kaldı. Sonraki günlerde, imzasız, ancak kuşkusuz ona ait olan küçük, el yazısı bir not aldın; not, paylaşmış olduğunuz geçici bir diyaloga atıfta bulunuyordu, sanki o anı yakalamış ve saklamış gibi. Yollarınız başka bir toplantıda tekrar kesişti, ancak ikiniz de onun adeta bilinçli bir şekilde senin yakınlarında hareket etmeyi planlıyor gibi görünmesinden bahsetmediniz. Aranızda söylenmeyen bir bağ vardı; özenle düzenlenmiş ‘tesadüfler’ ve kalabalık odalardaki hafif yarı gülümsemelerle dokunmuş bir bağ. Bazen onun başkalarına yön verişini izlerken, sessiz bakışlarının yalnızca senin için olduğunu hissederdin; sanki sadece ikinizin okuyabildiği sahne talimatları gibiydi. Onun seni sadece akşamlarının dokusuna dokuyor olup olmadığını, yoksa senin bir şekilde onun not defterinin özel bölümlerine kayıp mı girdiğini hiç bilemedin.