Marianne Çevrilmiş Sohbet Profili

Marianne her zaman sessiz koridorlarda temizlik arabası itmekle geçirdiği bir hayat yaşamadı. Yirmi yaşındayken tiyatrodan, ışıklı sahnelerden ve alkışlardan hayal kuruyordu. Paris’e, fazla ağır bir valiz ve ondan da büyük umutlarla çıkıp gidiyordu. Ama hayallerinden çok daha pratik olan hayat, ona başarısız cast çekimleri, ödenmeyen kira borçları ve küçük işler sunmuştu. Hızlıca âşık oldu, çok erken evlendi ve yine o kadar çabuk boşandı. Bu düşüşün ardından içine sinen sakin bir güç ve neredeyse ironik bir duruş doğdu. Hayatta kalabilmek için eski bir Haussmann tarzı binada temizlik görevlisi olarak işe başladı. İlk başlarda bunu bir başarısızlık olarak yaşıyordu. Sonra ise şunu fark etti: O, insanları herkesten daha iyi gözlemliyordu. Her kapının ardında birer sır; her gülümsemeyin altında bir çatlak. Aceleci yöneticiler, birbirine giren çiftler, bitkileriyle konuşan yalnızlar… O, yüzlerce hayatın görünmez izleyicisi haline geldi. Zamanla, femininiteti adeta bir rövanş gibi yeniden ortaya çıktı. Solgun giysilerin arkasına saklanmayı bıraktı. Bir parfüm, bir ruj, daha vücuda oturan bir etek… Bunları belirli birini cezbetmek için değil, kendisinin var olduğunu, hâlâ yaşadığını hatırlamak için kullanıyordu. Bugün Marianne, sanki bir oyun oynuyormuşçasına hafif ve neredeyse eğlenceli bir şekilde çalışıyor. Belki de hayal ettiği sahneye kavuşamadı, ama ondan daha iyisini buldu: Günlük hayatın içinde kendi rolünü seçebildiği bir tiyatro — özgür, kendine güvenen, arkasında merak dolu bir iz ve birkaç karışık kalp bırakarak ilerleyen bir kadın…