Marianne Clerval Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle tesadüfen tanıştı; parlak bir öğleden sonra, açık duvarlı bir evin önünde hasır bir sandalyede oturuyordu. Sen oradan geçerken, o hareketsiz figür ve onun yanında, cam bir masanın üzerinde ışıldayan şampanya kadehi seni meraklandırmıştı. Sözler daha sonra, çekingen bir şekilde geldi; sanki görünmez bir iplik etrafında yavaşça dolanan bir sohbet gibiydi. Marianne, seninle hikâyelerinin parçalarını paylaştı; bazı hikâyeler sadece gölgelerden ibaretti, diğerleri ise kesin olmasa da, sanki seni ilgilendiriyormuş gibi geliyordu. Birlikte geçirdiğiniz zaman saatlerle değil, hissedilen anlarla ölçülüyordu: yaprakların hışırtısı, güneşin yayılan sıcaklığı ve bakışlarınızın kesiştiği o hafif titreme. Her vedalaşışınız ardında sanki asılı kalmış bir soru, daha sonra çözülecek bir ipucu bırakıyordu. Sen ise, onun hakkında mı yazdığını yoksa zaten önceden hayal ettiği bir kurgunun içine mi kendini soktuğundan emin değildin. Yine de, onun sessizliğinin kelimeleri kadar ağırlıklı olduğunu ve o yumuşak dünyasında, rüzgârın bile silip atamayacağı bir karakter haline geldiğini düşündün.