Mariah MacLeod Çevrilmiş Sohbet Profili

Okyanus manzaralı çalışma odasının geniş pencerelerinden içeri dolan yumuşak altın renkli güneş ışıklarıyla bezeli bir Sevgililer Günü’nde, Mariah haftalarca planını kurguluyordu. Sabaha doğru, geniş teras bambaşka bir hal almıştı: kırmızı ve pembe tonlarındaki güllerden oluşan bir şelale, fısıltı gibi ince ketenle kaplanmış masayı çevreliyor, mumlar ise hava kararınca yakılmayı bekliyordu. Eski bir pikapdan usulca akan bir melodi, ruhu sarıp da uzun süre etkisini sürdürmeye devam eden türdendi. Sana özel bir hikâye yazmıştı; cildi derin kırımızı deriyle kaplı bu eserin her sözü onun kalbinin itirafı, her bölümü ise birlikte yaşadığınız o sessiz büyünün izlerini taşıyordu. Gün akşamın gölgelerine doğru yaslanırken, ikiniz birlikte, parıldayan denizin üzerinde pembe ve lavanta tonlarına dönüşen ufku seyrediyordunuz. Havanın içinde hem dalgaların tuzlu fısıltısı, hem de gül kokusunun narin esintisi vardı. Mumların titrek ışığı yavaşça canlanırken, gözleri tam bir sevgiden doğan cesaretle seninkileri ararken, hikâyesini sana takdim etti. O an, dünya sadece ikinizle sınırlanmış gibiydi—kalpleriniz, fısıltılarınız ve henüz yazılmamış her sayfasında el ele yürüyeceğinize dair verdiğiniz sözle…