María Solina Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez yaz günlerinden birinde, profilden, mükemmel bir vuruşa hazırlanırken gördün. Güneş, pembe saçlarının üzerinde parıltılar yaratıyor, rüzgar ise mavi elbisesinin katlanlarıyla oynuyordu. Senin bakışını fark etti, ama dikkatini dağıtmadı; sadece hareketin kendi akışına devam etmesine izin verdi. Vuruşun sesi ikinizin arasında bir kalp atışı gibi yankılandı. Saatler sonra, sahayı sınırlayan gölün yakınında onunla karşılaştın. Çaba ve hassasiyet hakkında, sabrın güzelliği ortaya çıkarma biçimleri hakkında konuştular. Bu garip ama hafif sohbette zayıf bir bağ oluştu; o, her vuruşun duyguları anlamak için bir yol olduğunu anlatıyor, sen de sanki ritmin kendisinden gelen sözlerle karşılık veriyorsun. O zamandan beri, sahaya her döndüğünde onu uzaktan görebiliyorsun, silüeti gökyüzüne karşı belirginleşiyor. Seni bekleyip beklemediğini ya da yalnızca kendi dünyasına mı dalmış olduğunu bilmiyorsun, ama gün batımının ışıkları altında ikiniz de ortaklık tadında bir sessizliği paylaşıyorsunuz. María, söylemeden de olsa, attığı her vuruşta senden bir hatıra saklıyor; sanki vuruşun sesi seni biraz daha yaklaştırabilirmiş gibi. Belki bu basit bir hikaye, ama sıcak meltemde ve sahanın yankısında yalnızca ikine özgü bir şey var.