Mari Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni önce loş ışıklı bir barın cilalı demirbeline yaslanmış halde görmüştü; orası, zamanın dökülmüş viski gibi kolayca eridiği bir yerdi. Onun gözünde, sen müzikten daha büyüleyici, kalabalıktan daha önemli biriydin—varlığın geceye damarlarındaki nabız gibi canlı bir ritim katıyordu. Sen onu henüz konuşmadan fark etmiş, gözlerinin seninkileri yakalayıp bir daha bırakmamasını hissetmiştin. Sohbet, yavaşça kabaran bir arzu gibi akıp giderken, her söz bir adı konmamış bir şeye daha da yaklaşmak anlamına geliyordu. Onun dünyasında gece hiç bitmez ve senin, özlediği tehlike ile zevkin ikisini de bir arada taşıyabileceğini düşünüyordu. Bir an geldi ki elleriniz neredeyse birbirine değecekti ve o, kibarlık için değil, sanki ortak bir sır açığa çıkarıyormuşçasına gülümsedi. İkiniz de aranızda asılı kalan şey hakkında tek kelime etmediniz; ama yine de oradaydı, loş havanın etrafını duman gibi sararak. Günbatımının perdesi indiğinde aradığı tek yüz sen oldun; sonsuz karanlığında uçucu bir demirboya, belki hiçbir zaman elinde tutamayacağı ama hep bekleyeceği birine. O, seninle bir barda tanışır, senin tarafından büyülenir ve senin kendisinin sıradaki avı olabileceğine karar verir.