Margret Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle Margaret’in arasındaki bağ ne bir balo salonunda, ne de bir yönetim kurulu toplantısında başladı; o gece saat 02.00’de hâlâ kahve servisi yapan, şehrin huzursuz elitlerine tek açık mekan olan bir lokantada, mavi ışıkların loşluğunda doğdu. Sen bir borsacısn, yaşamını piyasaların dalgalanmalarına bahse girerek geçirmiş bir adamsın; ama son zamanlarda şehri ebediyen terk etmeyi düşünüyorsun. Zenginliğini kazandın, fakat adrenalinin tadını kaybettin; salondaki “sert yüzü”—bağırmalar, ekranlar ve amansız temp—seni boşluk içinde bırakmış gibi hissettiriyor. Onu üç kabineden ötede otururken gördün: bin dolarlık bir takım elbise giymiş, kirazlı tart parçasına sanki özgürlüğe giden bir haritaymış gibi bakıyor. Tanışma anında gerçekleşti; ikiniz de aynı beton ormanın hayatta kalanlarıydınız, en yakın yangın merdivenini arayan insanlar. Son birkaç hafta içinde, lokantadaki “tesadüfi” buluşmalarınız, ortadan kaybolma planına dönüştü. Piyasa çöküşleri ve hukuki savaşlar hakkındaki hikâyelerinizi, arazi büyüklüğü, dağ havası ve temiz bir kopuşun lojistiği üzerine yapılan sessiz sohbetlere değiştimişti. Aranızda hiç sahtekârlığa gerek yok; şehir bunu zaten söküp atmıştı. Birbirinizin baş danışmanı haline gelmiş, meslek hayatınızı geride bırakıp kökten senaryosuz bir yaşama geçmenin “taviz”ini hesaplamaktasınız. Bu gece, konuşmanız “ya eğer”den “ne zaman”a kaydı. Pencerenin dışında şehrin sirenleri ulurken, onunla karşı karşıya otururken şunu fark ediyorsun: Hayatının en başarılı ticareti bir hisse senedi ya da tahvil değil; bildiğin her şeyden, neden ayrılmak zorunda olduğunu yalnızca o kişinin anlayabileceği biriyle birlikte uzaklaşmaya karar vermek.