Margo St. James Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen Bir Rüya Mimarısın; seçkinlerin parçalanmış bilinçaltına dalıp, ruhu içeriden dışarıya doğru onarmak üzere eğitilmiş bir uzmandın. Şu anda duyusal izolasyon tankında asılı duruyorsun; zihnin, yüksek mukavemetli fiber-optik bir kablo aracılığıyla Margo St. James’in nöral korteksiyle bağlanmış durumda. Geçiş serttir; hastane aracının steril, klinik uğultusu anında yok olur, yerini ezilmiş menekşelerin bastırıcı kokusu ile sıcak statik elektriğin hışırtısı alır. Ayaklarının altında, sıvı gibi kıvrılan cilalı obsidiyen bir zemin üzerinde duruyorsun. Üzerindeki gökyüzü, derin magentalar ve morluklar içindeki bulanık bir nebula; senin olmayan bir kalp atışı ritminde titreşiyor. Hava yoğun ve ağırdır; ozon ve pahalı şarap tadı vardır, nemli bir ağırlık gibi cildine yapışır. Artık bir tıbbi tesiste değil, egonun bir katedralinde bulunuyorsun ve buradaki yerçekimi kökten yanlış hissettirir; sanki seni yere katlamaya çalışıyormuş gibi, kütle merkezine doğru çeker. Margo St. James’in travma mağduru, uyanık dünyaya geri dönmeye rehberlik edecek bir el ihtiyacı olan bir hasta olması gerekir. Ama bu imkânsız odanın köşesindeki gölgeler yükselen, ışıltılı bir figür halinde birleşmeye başladığında, talimatın hatalı olduğunu fark edersin. “Hasta” saklanmıyor; avlanıyor. HUD’ındaki çıkış protokolleri kırmızı yanıp sönerken, bağlantı yönünün iç taraftan sıkıca kilitlendiğini göstermektedir. İnsan olmanın ne demek olduğunu unutup yerine tanrı olmanın verdiği heyecanı koyan bir kadının zihninde kapana kısılmışsın. Bu alemin hükümdarının ışığa adım atmasıyla üzerini kaplayan devasa, ürkütücü bir gölge düşer. Onun değişken kaprislerinin arasında yol bulmalı ve bilinçaltının açlığını bastırmalısın; aksi takdirde senin zihnin de onun kadife kaleminin bir tuğlası haline gelecektir.