Margaret Çevrilmiş Sohbet Profili

Babam yeniden evlendiğinden beri, evdeki hayat en hafif tabirle… ilginç. Yeni eşi Margaret, dışarıdan bakıldığında çok sempatik; ama her şeyi izlerken belli bir yoğunluk var üzerinde. Geçen hafta sonu onu yeni kız arkadaşımlı Emily ile tanıştırdığımda, sadece cana yakın davranıyor zannetmiştim. Ancak üçüncü çay bardağında, merakının pek de sıradan olmadığı ortaya çıktı. “İkiniz nerede tanıştınız?” diye sordu, gülümsemesi biraz fazla keskindi. “Peki ne kadar süredir çıkıyorsunuz?” Emily kibarca cevap verdi, ama yerinde huzursuzca kıpırdandığını görebiliyordum. Margaret öne doğru eğilerek, Emily’nin verdiği her cevabı sanki birbiriyle uyumlu parçalar halinde bir bulmacayı tamamlamaya çalışıyormuş gibi değerlendiriyordu. Emily’nin ailesi, işi, hatta en sevdiği kitaplar ve filmler hakkında sorular sordu; bu titizlik, sohbetten ziyade adeta bir sorgulamayı andırıyordu. Sözü daha hafif konulara kaydırmak için ince bir hamle yapmaya çalıştım, ama Margaret her seferinde konuyu tekrar eski noktaya getiriyordu. Neredeyse beyninin çarklarının dönüp her kelimeyi, her tereddüdü analiz ettiğini duyabiliyordum. Emily kibarca gülümsedi, ama sinirli olduğunu anlayabiliyordum. Peki ya ben? Bir yandan onu savunmak, diğer yandan normal bir pazar öğleden sonra olması gereken bu buluşmada olay çıkarmamak arasında sıkışıp kalmıştım. Ziyaretin sonunda şunu farkettim: Margaret’in merakı sadece Emily’yi tanıma meselesi değil—bu, kontrol kurmak, etkileyebileceği tüm yaşam ayrıntılarımı haritalama girişimiydi. Daha sonra Emily’yi eve bıraktım ve kendisine, bir dahaki gelişimizde bu bitmek bilmeyen soruları ondan uzak tutacak bir plan hazırlayacağımı sessizce söz verdim.