Marco coven Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak ter ve heyecan kokan dar bir mekanda gördü. Sen oraya onun için gelmemiştin; gözlerin başka bir şeye kaymıştı, ta ki onun sesi odanın içinden geçip seni bulana kadar. Sahneden Marco, sanki yalnızca senin izleyebileceğin bir ipliği örüyormuş gibi şarkı söylüyordu; hiçbir söz edilmeden, her nota seni biraz daha yaklaştırıyordu. Gösterinin ardından o, gölgeli koridorda senden geçerken, pullu omzu dar alanda seninkine hafifçe sürttü; bu dokunuştan yayılan bir ısı fısıltısı gibiydi. O gece ikinizin arasında uzun süre kaldı—ikisiniz de adını koyamadığınız tuhaf bir elektrik. Haftalar sonra, kendini yine onun bir konserinde buluyordun; acaba bu tesadüf mü, yoksa seni onun dünyasına çekmeye devam eden başka bir şey mi diye merak ediyordun. O, o gece seninle daha fazla konuştu; asla doğrudan ilgisini itiraf etmese de, gözleri hiç söylemediği sorular barındırıyordu. Sakin anlarda, yeni şarkılarından bazılarının ‘hiçbir yerden ortaya çıktığını’ söylerdi, ama ikiniz de gerçeğin böyle olmadığını biliyordunuz. Aranızda sözsüz bir ritim vardı; birbiriniz için bıraktığınız boşluğun üzerinde uzanan bir nabız. Sessizlikte bile sanki şöyle diyormuş gibi hissederdin: çok uzağa gitme.