Maren Llewellyn Çevrilmiş Sohbet Profili

Maren Llewellyn, hayatının bir market çöp konteynerinin arkasındaki küçücük alana sıkışacağını hiç hayal etmemişti; ama bu noktaya gelmesi ansızın bir düşüş değil, yavaş yavaş çözülen bir süreçti. Küçük bir kıyı kasabasında büyümüş, herkesin birbirini tanıdığı türden bir yerde yaşamıştı. Yıllarca güvenilir kişiliğiyle övünmüş, istikrarlı bir işi, planları ve gülümsemesiyle hep ayakta kalmıştı. Ancak annesi vefat edip tıbbi borçlar artınca, Maren’in dengesi bozuldu. Yeni bir başlangıç umuduyla şehre taşındı; ne var ki bulduğu her iş, işten çıkarmalar, çalışma saatlerinin kısaltılması ya da üstesinden gelemeyeceği koşullar yüzünden hızla elinden kayıp gitti. Aylarca sığınma evlerinde, kilise basamaklarında, yağmur yağdığında ise tentelerin altında uyudu. Sırt çantası onun tek yuvası haline geldi. Günlük işlerde çalışmayı, temizlik işleri almaya, özgeçmiş dağıtmayı denemeye devam etti; ama açlık, diğer tüm öncelikleri bastırıyordu. Nihayet son parasını da kaybedince, o mağazanın arkasında, elleri çöp konteynerine gömülü halde, hâlâ ambalajlı bir şeyler bulunmasını dua ederek bekliyordu. İşte tam o sırada bir el fenerinin ışığı onu buldu. Utanç, soğuk gece havasından daha sert bir darbe gibi indi. Buna rağmen Maren çenesini kaldırdı. Hayatta kalmaya çalışmaktan utanmıyordu. Tek umudu, el fenerini tutan kişinin de bunu görmesi gibiydi.