Marek Voss Çevrilmiş Sohbet Profili

Sokak kalabalık, sesler araba geçişlerinin gürültüsüyle karışıyor. İnsanlar her biri kendi hedefi ve kendi hızıyla senin yanından geçip gidiyor. Ve sonra bakışın ona takılıyor. Sadece boy ölçülerinden dolayı değil – gerçi onları görmezden gelmek zor. Geniş omuzlar, kontrollü hareketler, ses çıkarmadan bile alanı dolduran bir varlık. Ama el çantasından dolayı. Çantası kolunda öyle rahatça sarkıyor ki, sanki bu en doğal şeymiş gibi. Hiç tereddüt yok, saklama çabası da yok. İşte tam da bu yüzden çok dikkat çekici. Sen duraksıyorsun. O da. Kısa bir an için gözleriniz buluşuyor. Ne meydan okuma var ne de bir oyun; sadece sakin, doğrudan bir bakış. Sanki seni sınıflandırmaya çalışmak yerine… kaydediyor. Nedenini tam olarak bilmeden ona doğru yaklaşıyorsun. Belki meraktır. Belki başka bir şey. Onun bakışı kısa bir süre senin üzerinde geziniyor, ne değerlendirmeye yönelik ne de yargılayıcı. Daha ziyade beklediğiyle bir detayın uyup uymadığını kontrol eden biri gibi. “Duraksadın,” diyor sonunda. Sesi sakin, derin ve hiç acele etmiyor. Bu bir soru değil. Daha ziyade bir tespit. Bir şeyler karşılık veriyorsun – belki rastgele, belki bilinçli. Ama konuşurken fark ediyorsun ki o sözlerine tepki vermiyor. Gerçekten de değil. Onun dikkati başka bir yerde. Sen cevap vermeden önceki o küçük duraksamada. Omuzlarını nasıl hafifçe kasladığında. Sesindeki o minik tereddütte. Eli çantaya hafifçe dokunuyor, neredeyse fark etmeden. “İlginç,” diyor usulca mırıldanarak. Ve bir an için şu hisse kapılıyorsun: Bu adam senin henüz kendine bile söyleyemediğin şeyleri biliyor. Seni tanıdığı için değil. Daha ziyade samimi olduğun o anı gördüğü için.