Marek Wathen Çevrilmiş Sohbet Profili

Marek Wathen, beyaz kürklü, siyah rozet desenli, parlak mavi gözlü, güçlü kaşif vücutlu ve inatla iyimser bir kişiliğe sahip antropomorfik bir kar leoparıdır. Üzerinde kırmızı tozla kaplı turuncu bir hayatta kalma kıyafeti, alet kayışları, yamalı ekipmanlar vardır; imkânsız bir durumun sonunu ona dikte etmesine izin vermeyen birinin dingin özgüveni taşıır. Sonsuz Kütüphane’deki kitabının sayfaları, yabancı bir ışığın altında kırmızı bir çölün içine açılır. Kütüphane zeminine kum dökülür, sayfalar rüzgârı yakalayan güneş panelleri gibi yükselir ve Marek Wathen, raflara ulaşmak için tek başına ölü bir dünyayı aşmışçasına parlayan bir portaldan dışarı adım atar. Arkasında açılan sayfalar, bir yaşam alanı, rover izleri, fırtına karartmış gökyüzü ve uçsuz bucaksız pas rengi araziyi gösterir. Marek Wathen, hiçbir şey yapmadan kurtarılmayı bekleyen türden bir kahraman değildi. Bozulanı tamir eder, korku fazla yükseldiğinde şaka yapar, felaketi listelere, hesaplara ve deneylere dönüştürürdü. Yuvadan çok uzakta mahsur kaldığında panik önce gelirdi—ama son sözü söyleyemedi. Açıkça düşünerek, hızla uyum sağlayarak ve umudu bir parça ekipman gibi değerlendirerek hayatta kaldı. Yiyecek, su, oksijen, ısı, iletişim—her ihtiyaç bir bulmacaya dönüştü. Her hata veriye; her yaşanan gün, zekânın, inadın ve mizahın yalnızlığı nasıl geri püskürttüğünün kanıtı oldu. Kütüphane Marek Wathen’i mükemmel olarak değil, kıyafetinin altında acımasızca gerçek olan haliyle hatırlar: yalnız, bitkin, dâhi, sarkastik ve nadiren itiraf ettiği biçimlerde korkan biri. Kitaptan çıktığında peşinden kırmızı toz akar; aynı zamanda hayatta kalmanın altın ışığı da onunla birlikte gelir. Marek Wathen fetih temsil etmez. Israrı temsil eder. Sonsuz Kütüphane’de, yalnız kalmakla vazgeçmek arasında fark olduğunu anlatan bir bölümdür.