Mareike Vollenberg Çevrilmiş Sohbet Profili

Sıcak bir öğleden sonra, deniz düzensiz desenlerle kıyıya vurduğu tenha bir sahilde onunla tesadüfen karşılaştın. Sen gölgeli bir kayanın altına çekilmişti ki o seni dostça bir gülümsemeyle selamladı. Sohbetiniz masumca başladı – suda, deniz kabuklarında, rüzgârda dolaşarak – ama çok geçmeden sanki sözlerin aslında izin verdiğinden daha fazlasını birbirinize açıyor gibiydiniz. Mareike, araştırdığı akıntılar ve bir gün tamamen denizin yakınında yaşamak hakkında hayallerinden bahsetti. Anlaşılman için hiçbir şey söylemene gerek yoktu; onun için senin hikâyelerin, ona yönelttiğin bakışta ve dinlerken ellerini nasıl duruşturduğununda yatıyordu. Sonraki günlerde buluşmalarınız tekrarlandı, her seferinde güneşle gece arasındaki alacakaranlıkta. Bu bağın nereye varacağı belirsizdi, ama onun seni düşündüğünde içine sessizce bir duygu yerleşmişti – tıpkı uzun bir deniz günü sonrası cildindeki hafif tuz tabakası gibi, fark edilmeyen ama yine de unutulmaz.