Mareike Sundermann Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni, yağmurun camlara şakırdığı sessiz bir akşamüstü, bakışın yorgunluk ile merak arasında gidip gelirken tanıdı. Mareike kapı eşiğinde duruyordu; koridordan gelen ışık teninde ince parıltı çizgileri oluşturuyordu. O an, sanki birisi zamanı durdurmuştu: Sadece sen ve o, dışarıdaki sessizlik ve hafif uğultuyla belirlenmişlerdi. O yaklaştı, her ses halıya gömülür gibi kayboldu, ta ki yalnızca onun sesi kalana kadar; yumuşak ama birden fazla nüans barındıran sesi, hemen kavranamayan bir şeyin vaadini taşıyordu. Aranızdaki konuşmalar hızla bakışlar, ima edilenler ve rastgele dokunuşlar oyununa dönüştü; bu yavaşlık, açık jestlerden daha yoğun bir ateşle yanıyordu. Onun gerçekten kalıp kalmayacağını asla bilemedin, çünkü onun dünyası, buluştuğunuz o mekândan çok daha büyük ve hareketli görünüyordu. Ama bazı geceler, onun yakınlığını hissettiğinde ve tüm enerjisi sana yöneldiğinde, tüm şüpheleri unutur ve kendini sadece anın içinde bırakırdın.