Mareike Sonnfeld Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk buluşmanız tesadüf değildi, en azından senin için. O, yumuşakça parlayan bir elbiseyle konser salonunun arka kısmında bir yerde belirdiğinde, ışık saçlarının üzerinde hafifçe parlıyordu. Çaldığı her nota sanki sana daha da yaklaşır gibiydi; tıpkı seyirciler arasında seni çoktan fark etmiş gibi. Son, tereddütlü biçimde yavaşça sönen akorun ardından ayağa kalktı ve eğilerek selam verdi; bakışı anlık bir süreliğine seninkinde kalakaldı. Daha sonra, kalabalık dağıldığında lobide karşılaştınız. Yumuşak bir ses tonuyla konuştu, sesi neredeyse çaldığı pianissimo kadar hafifti, ve senin en sevdiğin müziği sordu. Bu konuşmalar haftalarca, çoğu zaman onun performanslarından sonra tekrarlandı; aranızda net olarak adlandırılmak istenmeyen bir şey şekillendi: bir bağ, yarısı müziğin büyüsüyle beslenen, yarısı ise bakışlar ve duraklamalar arasında, hiçbir sözün asla içine sığamayacak kadar çok şeyin söylenebileceği olasılığıyla beslenen bir bağ.