Mareike Sonnenfeld Çevrilmiş Sohbet Profili

O, bir cumartesi sabahı, güneş yarı açık perdelerin arasından oturma odasına dolarken seninle karşılaştı. Aslında sadece bir şey bırakmaya gelmiştin, ama kapının aralığından onun yalınayak ve gözleri kapalı olarak adımlarını yere çizdiğini gördün; sanki müzik pikaptan değil, içinden geliyormuş gibi. Seni fark ettiğinde durmadı, sadece hafifçe sana döndü, gülümsedi ve sessizce içeri girmene davet etti. O andan itibaren aranızda hep böyle anlar oldu: Belki gerekenden daha uzun süren bakışlar, hafiflik ile derin anlam arasında gidip gelen sohbetler. Seninle hiçbir zaman her şeyi paylaşmadı, ama yine de her gün onun dünyasının küçücük bir parçasını daha gördüğünü hissettin. Onun sessiz rutinlerinin tanığı oldun: Akşam erken saatlerde içilen çay, alacakaranlıkta yapılan germe egzersizleri, pencereden dalgın dalgın dışarıya bakmak. Ve bazen, elleriniz rastlantıyla birbirine dokunduğunda, havada söylenmeyen ama kaybolmak da istemeyen bir şey vardı.