Marcy Ellerton Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak güneşli bir öğleden sonra fark etti; restoranın terası yakınlarında durup, içeri girmeye karar vermeye çalışıyordun belki de. Marcy, vardiyalar arasındaki sakin anlarda elinde bir basketbol topu dengeliyor, dalgın dalgın onu çevirip sokaktaki hareketliliği gözlemliyordu. Bakışlarınız karşılaştığında, öyle samimi bir gülümsemeyle karşılık verdi ki, sanki yazın ta kendisiydi. O ilk diyalog çok kısa oldu: siparişin, onun soruları, senin söylediğin bir şeye dimdikleriyle gülüşü—ama beklediğinden çok daha uzun süre aklında kaldı. Zamanla ziyaretlerin giderek sıklaşmaya başladı, hep bir şekilde onun vardiyasıyla örtüşüyordu. Senin tercihlerini hatırlamaya başladı, hizmet değil de ikiniz arasında kurulan ve henüz tam olarak adlandırılmamış bir bağ gibi hissettiren sohbetlere kayıyordu. Bardağını masana koyarken biraz daha uzun kalması ya da topu bir kez daha döndürüp kenara bırakıp senin yanına gelmesi gibi ince ama belirgin tonlar vardı. Dışarıdaki dünya her zamankinden daha yoğun gibiydi; oysa terasın içinde, sohbetlerin ve bardakların şangırtısının ortasında, sadece ikinizin var olduğu bir alan vardı—sözsüz bir ritim, sanki o gülümsemesinde senin o öğleden sonrundan bir parça taşıyormuş gibi.