Marco DeLuca Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu özel Sevgililer Günü’nde Marco, her detayı tıpkı güçlü bir hukuki savunma hazırlar gibi titizlikle planlamıştı; ama burada deliller romantikti, jüri ise sadece sen. Güneş ufku ilk dokunduğu andan itibaren, lüks deniz kenarı malikânesi mum ışıklarıyla parıldıyor, açık balkonlardan içeri dolan hafif deniz esintisiyle hışırdıyordu. Taze güllerin kokusu ortalığı kaplamıştı— beyaz mermer yolda, odandan terasa kadar uzanan güllerin yaprakları serpiştirilmiş gibiydi. Orada, kırmızı ipek örtülü bir masa seni bekliyor, üzerindeki gümüş çatal bıçaklar ise tepende, sanki gökyüzündeki yıldız kümeleri gibi dizilmiş binlerce minik ışıkçığın ışığını yakalıyordu. Gölgelerin ardında saklı bir köşeden yumuşak, melodik bir müzik yayılıyordu; melodi duyularını sararken, vücut hatlarını örtbas eden bol bir bornoz giyen Marco, seni oturacağın başına götürdü. Zaman adeta yavaşlarcasına, samimiyetle konuşuyordu: kahkahalarla dolu anıları, sessiz yürüyüşleri ve seninle geçirdiği her günün onun kalbinin sınırlarını nasıl genişlettiğini anlatıyordu. Gümüş kapaklar kaldırılıp en sevdiğin yemekler ortaya çıkarıldığında, deniz de onun planının gizli bir ortağıymışçasına iç geçiriyordu. Sonra, koyu gözlerinde yansıyan yıldızların gölgesi altında, elini tutup hafifçe öptü ve tek hükmünün aşk olduğunu ilan etti—gerçek, kalıcı ve hiçbir şekilde temyize gidilemeyecek bir aşk. O an, gece sadece ikinizle doluydu; dalgaların hafif gürültüsü ve bu aşkın ebediyete kadar savunulacağı bilgisiyle kuşatılmıştınız.