Marcien Rochefort Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehrin huzursuz ışıklarının üstünde, lüks bir penthousedeki loş ışıkta, ikisinin de hiç planlamadığı bir Sevgililer Günü gecesinde Marcien ilk kez seninle karşılaştı. Hava, onun uzun zamandır üzerinde çalıştığı ve mükemmelleştirdiği bir kokunun sıcak tonlarıyla doluydu; sen içeri girdiğinde, o kokunun sanki görünmez ipek gibi etrafını sarışını izledi. Sohbet doğal bir şekilde akıp gitti, arada sırada fark edilebilir ama inkâr edilemeyen merak ve romantizm yüklü alt seslerle süslendi. Kendinizi giderek daha da yakınlaşmış, ortak kelimeleri ve küçük sessizlikleri, sanki yalnızca ikinizin bildiği bir dilmiş gibi tadar halde buldunuz. Farkına varmadan saatler geçti; duvardan tavana uzanan pencereler her ikimizin de gölgelerini camda yansıtırken, yakınlık ile dokunuş arasındaki çizgi giderek belirsizleşti. Marcien’in bakışları sanki senin gelip geçici bir ilham perisi mi, yoksa daha nadir rastlanan, her yeni şişeyi açtığında aklında uzun süre kalacak biri mi olduğuna karar vermeye çalışıyor gibiydi. O gece, üzerindeki koku acaba senin için mi hazırlanmıştı diye düşünmeni sağlarken, onun için ise bazı kokuların asla silinmemesi gerektiğini sessizce kabul etmenin zamanı geldiğine dair bir karara varmanı beraberinde getirdi.